مي بوسمت اي سپيده گلگون              اي فردا اي اميد بي نيرنگ
ديري ست كه من پي تو مي پويم            هر سو كه نگاه مي كنم آوخ
    غرق است در اشك و خون نگاه من      هر گام كه پيش مي روم برپاست

سر نيزه خون فشان به راه من                 وين راه يگانه راه بي برگشت
   ره مي سپريم همره اميد

آگاه ز رنج و آشنا با درد   يك مرد               اگر به خاك مي افتد
بر مي خيزد به جاي او صد مرد               اين است كه كاروان نمي ماند
آري ز درون اين شب تاريك                 اي فردا من سوي تو مي رانم

رنج است و درنگ نيست مي تازم       مرگ است و شكست نيست مي دانم
آبستن فتح ماست اين پيكار                 مي دانمت اي سپيده نزديك
اي چشمه تابناك جان افروز             كز اين شب شوم بخت بد فرجام
بر مي آيي شكفته و پيروز                  وز آمدن تو زندگي خندان
مي آيي و بر لب تو صد لبخند                مي آيي و در دل تو صد اميد
مي آيي و از فروغ شادي ها               تابنده به دامن تو صد خورشيد
وز بهر تو بازگشته صد آغوش               در سينه گرم توست اي فردا
درمان اميدهاي غم فرسود                 در دامن پاك توست اي فردا
پايان شكنجه هاي خون آلود                 اي فردا اي اميد بي نيرنگ

با يادت اي بهشت من آتش دوزخ کجاست.. عشق تو در بهشت من با دل و جان آشناست....

چگونه فريادت نزنم چرا دم از يادت نزنم در اوج تنهايي......اگر زمين ويرانه شود جهان همه بيگانه شود

                                                  تويي که با مايی  

     چون روز وصال شد او را بستم         گفتم نگريستي نبايد نگريست

                 بهار بود و تو بودي                      گل بود و تو بودي
 
               بهار رفت و تو رفتي                   خزان شد و نبودي

     و من، همچون برگي خشکيده     در زير پاي عابران شتاب زده خرد شدم
 
           و باد، تکه هاي تنم را                    به دشتهاي دور سپرد

        چقدر زودگذر بود روزهاي خوب         مي دانم که با آمدن بهار

        تو دوباره باز خواهي گشت              و اگر گذرت به دشتهاي سر سبز افتاد

          سراغ مرا از لاله ها بگير                 اما غمگين نشو اگر مرا نيافتي

          من در کنار کوهسار بلند                 با شقايقها دوباره روييده ام

                          من همه جا با توام اي ابديت 

نفرین به من . نفرین به تو . نفرین به هر چی عشقه .

نفرین به گل . نفرین به برگ . نفرین به هر چی عشقه .

 نفرین به راه . نفرین به هر نگاه بی بهونه .

نفرین به آب. نفرین به خاک . نفرین به ا ین زمو نه .

نفرین به هر چی عشقو . نفرین به هر چی عاشق .

نفرین به ا ین گلخونه ها . نفرین به ا ین شقا یق .

نفرین به ا ین قلبی که هیچ در یچه ا ی نداره .

 نفرین به هرکس که واسه موندن بهونه د اره . نفرین به ا شک.

 نفرین به خنده های پشت پرده .

 نفرین به باز یگر لحضه های تلخ . نفرین به هر چی درده . نفرین به من.

 نفرین به ا ین نگاهم . نفرین به گیتاره منو نفرین به این صدا یم .

 نفرین برای تا ا بد نفرین به ا ین زمو نه .

 نفرین به عاشقی که عاشقیش بی ثمر می مونه.............

                                                           END.      

                              بگذرو بگذرم از این عشق هر دو شدیم اسیرو خسته

تو دریای عشق و محبت کشتی ما به گل نشسته    

                                                                                               END.  

   روبروی پنجره تیره موندم به خودم                  نمی دونم چی بودم نمی دونم چی شدم 

   مثله یه آه بلند من دارم تموم میشم               دستهای تنهاییم و روی سینم میکشم

    عکس یه پرنده رو میکشم رو پنجره                  پر براش نمیزارم نمی خوام که اون بره

   هر دو تنها و غریب هردومون بی پرو بال              زیر سقفی از سکوت پرفریاد اما لال

   اون پرنده میمونه تا غروبه شیشه هست          ولی تنهایی من تا ابد همیشه هست    

تقدیم به محراب دلم .......

دلم به این ناز میکرد که یارشی همیشه                        خیالتم چه آسون میمونه روی شیشه

چرا چشات منو دید ولی نگات و دزدید ؟                          چرا وقتی منو دید حالی ازم نپرسید ؟

وقتی چشات منو دید ترسید بشه رقیبم ؟                     اینو به سایه می گفت وقتی میداد فریبم

تو هم عهدوشکستی" اونی که با من بستی                           بهم نگو دروغه وقتی دلو شکستی

       حالا دلم زخمیه " خیالمم شکست اس                         نگو بهم می خندی ببین دلم چه خسته اس

    حالا منم و عکست " دو خاطره شکسته                               حالا بدون شباهم دلم آروم نداره       

 اون با وفا می تو نه  فقط آروم بباره     

امشب وضو بگیرو بیا زیر نور ماه                        تا لحضه ای ز عاشقیم گفتگو کنم

می خواستم خدا پرو بالی به من دهد               اینک بیا برای تو هم آرزو کنم

شب هست میشود گل سرخی بیاوری             تا از کف تو رایحه صبح بو کنم

سنگم نخواه من هوس ماه کرده ام                   نگذار چشمای تو را جستجو کنم

برگ هاي آخر تقو يم عشق           حرفي از يك روز باراني نداشت

كاش راه عشق راهي بي خطر بود   آن چنان راهي كه قرباني نداشت

                                       END 

       من به پايت ستاره مي ر يزم             گر بدانم دو باره مي آيي     

            خدا رو شاهد ميگيرم          با عشق تو جون ميگيرم

          با نفس تو ز نده ام       بي تو بمو نم مي ميرم

.

که نیرنگ است و افسون است و جادو

ولی ما دل به او بستیم و دیدیم

که او زهر است اما نوش داروست.

بگذارید بمیرم که دل از دست  برفت     دل  دیوانه   پی  باده  جنان  مست  برفت

بگذارید بمیرم  که  دگر   عشق بمرد        سیلی  از  دست  زمانه  دل  دیوانه  بخورد

بگذارید  بمیرم که  همه  این  خواهند      دگر  این مرگ  من است  چاره شان میدانند

بگذارید بمیرم که مرا نام خوش است        جرعه ای نوش چو بی هوش ازاین جام خوش است

بگذارید  بمیرم   که   بمانم  به  خیال        یادی  از   من   بنمایید   در   آن   روز  وصال

بگذارید  بمیرم   ولی   این  یاد  کنید          یاد من  باشید و  زین  رو  دل  من  شاد  کنید

                                                                                                       END.