بی تو طوفان زده دشت جنونم صیدافتاده به جونم

تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم

با من از کوچ

ه گذر کردی و رفتی

با من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید به چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم

...........................تو ندیدی

نگهت هیچ نیافتاد به راهی که گذشتی

در خانه چو بستم دگر از پای نشستم

گویی زلزله آمد گویی خانه فرو ریخت سر من

بی تو من در همه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

بر نخیزد دگراز مرغک پر بسته صدایی

تو همه شعروسرودی تو همه بودونبودی