یا حسین (ع) سالها سیلاب خشک شد تا که لب تو آبروی آب رفت در عزایت روشنی از چهره مهتاب رفت رفتی و دیدند بی تو از چشمانمان آب نه خون،اشک هم نه،سالها سیلاب رفت ******************************* نگاه در غربت نگاه تو دریا اسیر شد دنیا هم از وجود خودش سیر سیر شد وقتیکه تیر آمد و در قلب مشک خورد روی تو صد هزار سال همان لحظه پیر شد.
+ نوشته شده در پنجشنبه 19 دی1387ساعت 19:16 توسط علی |